DE KUNSTENAARS:

SUZANNE VAN DOREMALEN (1971) studeerde autonome keramiek aan de Academie voor Kunst en Vormgeving in `s Hertogenbosch. De middeleeuwse vestingwerken en gebouwen aldaar inspireerden haar tot het maken van grond- en wandsculpturen met een lineair karakter. Sindsdien gaat haar interesse uit naar de structuren in de technologische cultuur en natuur.
THEO KEMP (1933 - 2008) volgde, na een aantal jaren verblijf in Azië, de academies St. Joost in Breda en Jan van Eyck in Maastricht. In de periode 1958-61 behoorde hij tot de zogenaamde jonge experimentelen. Kennis van kalligrafie, pennen en papieren lieten zich niet zomaar wegzetten; hij werkt schatplichtig aan de Japanners.

HANS LANDSAAT (1935) studeerde tot 1960 aan de Gerrit Rietveld Akademie, Amsterdam. Hij ontving diverse reisbeurzen en de Fellowship of the Arts Department of the British Council. Sinds 1987 zijn regelmatige bezoeken aan Australië een bron van inspiratie.
BERND LEHMANN (1946) volgde zijn opleiding o.a. bij professor Arnold Bode, de initiator en maker van de ‘documenta’ in Kassel. In '69 vestigt hij zich als beeldend kunstenaar in Amsterdam. Hij is geïnspireerd door de sociale en artistieke avantgardebeweging in het begin van de 20e eeuw. Vanaf de jaren ‘70 was hij o.a. voorzitter van de Beroepsvereniging van Beeldende Kunstenaars (BBK) en lid van diverse adviesorganen voor de overheid, o.a. de toenmalige Raad voor de Kunst.
ROB SCHOTMAN (1944 – 1988) Zijn werk heeft alle tekenen van de hemelbestormende ideeën van de eindjaren '60 en beginjaren '70. Hij was één van de individualisten die op weg waren naar de vele interpretaties van een vooral gevoelde toekomstvisie.
WIM TAP (1938 - 2010) maakte schilderijen, beelden en kleinere houten sculpturen. Hij speelde met de natuurlijke schoonheid van zijn materialen. Primaire kleuren als vormaccent en subtiele toevoegingen aan het natuurlijke materiaal appelleren aan ons vermogen zo veel mogelijk te zien...
HARM VAN WEERDEN (1940) is geïnspireerd door de Oost-Aziatische cultuur (als kind heeft hij in een Japans interneringskamp gezeten). Naast omgevingskunst houdt Harm van Weerden zich geregeld bezig met steenhouwen en boetseren. 'Het gaat mij erom, dat ik controleer of mijn handen nog uitvoeren wat mijn hoofd denkt en wat mijn ogen zien.’